تبلیغات
.east or west, home is best تو مرا یاد کنی یا نکنی باورت گر بشود یا نشود حرفی نیست اما..... نفسم می گیرد در هوای که نفس های تو نیست - ایا پایانی برای محرومیت زیلایی وجود دارد؟ کی؟
 
.east or west, home is best تو مرا یاد کنی یا نکنی باورت گر بشود یا نشود حرفی نیست اما..... نفسم می گیرد در هوای که نفس های تو نیست
صفحه نخست                 تماس با مدیر                    پست الکترونیک                   RSS                  ATOM
نظرات ()
نوشته شده توسط مصیب اریایی در تاریخ سه شنبه 21 آذر 1391

ما دوستدار حسینیم اگرچه محرومیم

  یکی از سنت های بسیار جالب مردم زیلایی در ایام محرم "ده گردشی" می باشد...........

مردم خون گرم و شهید پرور زیلایی همچون سالهای قبل اما با شور و حرارت بیشتر امسال نیز در مراسم عزاداری سرور شهیدان شرکت نمودنند.

مراسمی که بدون شک در کمتر جایی با این همه شور و هیجان برگزار میشود.

یکی از سنت های بسیار جالب مردم زیلایی در ایام محرم "ده گردشی" می باشد که در زیر درباره ان توضیحاتی داده شده است.

این سنت بدین شکل است که مردم ماشمی سفلی در قالب هیأت سینه زنی و زنجیر زنی به روستاها ی همجوار از جمله روستای " ماشمی وسطی ماشمی علیا‚ له فراخ‚ بردپهن‚ ابیدک‚کاهدانکی و .... میروند و همه ی مردم این روستاها در روز عاشورا به مرکز دهستان زیلایی ( ماشمی سفلی) می ایند و همه با هم در عزای حسین شرکت میکنند.

این تصویر مربوط به روز عاشورا در روستای ماشمی سفلی  جلوی مسجدامیرالمومنین  میباشد.(عکاس: غضنفر ازاده)

در میان انبوه عزادارن همه کس را میتوان دید از فرهنگیان گرفته تا کشاورزان و کارگران و رانندگان و کسبه و کودکان خردسال و پیرمردهایی که فقط به عشق حسین میتوانند راه بروند. اری همه ی این ها می ایند تا نشان دهند اگرچه ما را در قفس محرومیت زندانی کردنند اما دل و روح ما ازاده است ‚ همان ازادگی که حسین جانش را برای ان داد و در ادامه جوانان این کشور و خصوصا این منطقه خود را برای ان فدا کردند. حسین جانش را فدا کرد  تا اسلام زنده بماند جوانان ما هم رفتند تا مای امروزی در اسایش باشیم. اما ایا هستیم؟

این را می خواهم بگوییم که هر وقت لازم به حضور مردم زیلایی بود امدند اما هنگامی که همین مردم دست نیاز به سوی مسؤلان دراز کردند دست رد به سینه ی انها زدنند. مردم همان جایی را می گوییم که با جمعیت بالغ بر13هزار نفر هنوز از جاده ی اسفالته محرومند اری همان هایی که سالها با این مشکلات گلاویز اند .مشکلاتی که کلید حل انها جزء در دست رؤسا جای دیگری پیدا نمیشود. جاده ای که چندین سال وعده ی اسفالت ان را شنیدیم اما راه اسفالته ندیدیم .جاده ای که شب ها خواب اسفالت شدنش را می بینیم اما در خواب هم باورمان نمیشود چرا که چندین نسل از ما میگذرد و هنوز این رویا محقق نشد.

به نظر شما کدامین فرزند خوشبخت زیلایی این را به عیون خود خواهد دید؟ فرزندان ما یا فرزندان فرزند ما  یا فرزندان فرزند فرزند ما ؟

این علامت سوال بزرگی است برای ما؟

کی سر خواهد امد روز انتظار؟






نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


درباره وبلاگ


اگر هستیم دلیل بر وجود واقعی نیست و اگر نیستیم به معنی رفتنمان نیست. هر جا که هستیم باید با تو باشیم

مدیر وبلاگ : مصیب اریایی
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :